مهتاب شبی ... (امیر حسین امیریان)

 

 

 

مهتاب شبی خواب ز چشمم تو ربودی

               بیدار نشستم من تنهاو صد افسوس نیودی

صد مرتبه  از گوشه این  پنجره فریاد  کشیدم

                                 با  گریه  ترا خواندم  و  هــــــرگز  نشنودی

ان روز  که  رفتی  و  زدی  ضــــــربه   اخر

                                      ترمیم نشد  زخم  و  بجا  مانده  کبودی

ارام گرفتم لحظاتی که زنم  زخمه به تارم

                                   دل را که غمین است .  چه اوا چه سرودی؟

ان شب نزدم پلک  و  نشد گریه  من قطع

                                بیدار نشستم من تنها و صد افسوس نبودی

 

/ 0 نظر / 8 بازدید