قاصدک عشق

گلچین شعر

 

گلچینی از اشعار زیبا ، اشعاری که خودم خیلی دوست دارم.
_______________________________________________________________________

خواب دیدم مرده ام**خواب دیدم خسته و افسرده ام



روی من خروارها از خاک بود**وای قبر من چه وحشتناک بود



تا میان گور رفتم دل گرفت**قبر کن سنگ لحد را گل گرفت



بالش زیر سرم از سنگ بود**غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود



هر که آمد پیش حرفی راند و رفت**سوره حمدی برایم خواند و رفت



ناله می کردم ولیکن بیجواب**تشنه بودم در پی یک جرعه آب



یک ملک گفتا بگو نام تو چیست**آن یکی فریاد زد رب تو کیست



ای گنه کار سیه دل،بسته پر**نام اربابان خود یک یک ببر


گفتنم عمر خودت کردی تباه**نامه اعمال خود کردی سیاه



ناامید از هر کجا و دل فکار**می کشیدندم به خفت سوی نار



ناگهان الطاف حق آغاز شد**از جنان درهای رحمت باز شد



مردی آمد از تبار آسمان**نور پیشانیش فوق آسمان



صورتش خورشید بود و غرق نور**جام چشمانش پر از شرب طهور



گیسوانش شط پر جوش و خروش**در رکابش قدسیان حلقه بگوش



لب که نه،سرچشمه آب حیات**بین دستش کائنات و ممکنات



بر سرش دستمال سبزی بسته بود**بر دلم مهرش عجیب بنشسته بود



کی به زیبائی او گل میرسید**پیش او یوسف خجالت میکشید



در قدوم آن نگار مه جبین**از جلال حضرت حق آفرین



دو ملک سر را به زیر انداختند**بال خود را فرش راهش ساختند



غرق حیرت داشتم این زمزمه**آمده اینجا حسین فاطمه



صاحب روز قیامت آمده**گوئیا بهر شفاعت آمده



سوی من آمدمرا شرمنده کرد**مهربانانه به رویم خنده کرد



این که اینجا اینچنین تنها شده**کام او با تربت من وا شده



مادرش او را به عشقم زاده است**گریه کرده بعد شیرش

داده است



خویش را در سوز عشقم آب کرد**عکس من را بر دل خود قاب کرد



بار ها بر من محبت کرده است**سینه اش را وقف هیئت کرده است



سینه چاک آل زهرا بوده است** چای ریز مجلس ما بوده است



اینکه در پیش شما گردیده بد**جسم و جانش بوی روزه می دهد



با ادب در مجلس ما می نشست**او به عشق من سر خود می شکست



پرچم من را به دوشش می کشید**پا برهنه در عزایم می دودید



اسم من راز و نیازش بوده است**تربتم مهر و نمازش بوده است



اقتدا بر خواهرم زینب نمود**گاه می شد صورتش بهرم کبود



حرمت من را به دنیا پاس داشت**ارتباطی تنگ با عباس داشت



نذر عباسم به تن کرده کفن**روز تاسوعا شده سقای من



تا که دنیا بوده از من دم زده**او غذای روضه ام را هم زده



بارها لعن امیه کرده است**خویش را وقف رقیه کرده است



گریه کرده چون برای اکبرم**با خود او را نزد زهرا می برم



هر چه باشد او برایم بنده است**او بسوزد صاحبش شرمنده است



در مرامم نیست او تنها شود**باعث خوشحالی اعدا شود



در قیامت عطر بویش می دهم**پیش مردم آبرویش می دهم



باز بالاتر به روز سرنوشت**میشود همسایه من در بهشت



آری آری هر که پا بست من است**نامه اعمال او دست من است
.......................................................................................................................
از حلقه هایمان به در افتاد رازها
با قیل وقال بی ثمر عشقبازها
دوشید فتنه ای شتران دو ساله را
بر دوششان نهاد به بازی جهازها
شوخی شده ست و عشوه نماز شیوخ شهر
رحمت به بی نمازی ما بی نمازها
خیل پیاده ایم، کجا بازگو کنیم؟
رنجی که برده ایم ز شطرنج بازها
ماییم و زخم خنجر و دست برادران
ماییم و میزبانی این ترکتازها
در پیش چشم کوخ نشینان غریب نیست
از کاه، کوه ساختنِ کاخ سازها
قرآن به نیزه رفت...خدایا مخواه باز
بر نیزه ها طلوع سر سرفرازها
در گنبد کبود زمان ما کبوتران
بستیم چشم و بسته نشد چشمِ بازها
ما را چه غم ز هرزه گیاهی که سبز شد
بر خاکمان مباد هجوم گرازها
......................................................................................................................
گل در بر و می در کف و معشوق بکامست              سلطان جهانم به چنین روز غلامست
گو شمع میارید درین جمع که امشب                       در مجلس ما ماه رخ دوست تمامست

در مذهب ما باده حلالست ولیکن                            بی روی تو ای سرو گل اندام حرامست
گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگست                 چشمم همه بر لعل لب و گردش جامست

در مجلس ما عطر میامیز که ما را                           هر لحظه ز گیسوی تو خوشبوی مشامست
از چاشنی قند مگو هیچ و ز شکر                           زآنرو که مرا از لب شیرین تو کامست

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیمست                       همواره مرا کوی خرابات مقامست
از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگست                     وز  نام چه پرسی که مرا ننگ ز نامست

میخواره و سرگشته و رندیم و نظرباز                      وانکس که چو ما نیست درین شهر کدامست
با محتسبم عیب مگویید که او نیز                          پیوسته چو ما در طلب عیش مدامست

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی                کایام گل و یاسمن و عید صیامست
......................................................................................................................

 

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم   

در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت  

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ  

يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...! 

اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم  

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده  خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

......................................................................................................................

 

 

دلم براي کسي تنگ است که آفتاب صداقت را

.

.

.

به ميهماني گلهاي باغ مي آورد

 

و گيسوان بلندش را به بادها مي داد

 

و دستهاي سپيدش را به آب مي بخشيد

 

دلم براي کسي تنگ است

 

که چشمهاي قشنگش را

 

به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت

 

و شعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

 

دلم براي کسي تنگ است

 

که همچو کودک معصومي

 

دلش براي دلم مي سوخت

 

و مهرباني را نثار من مي کرد

 

دلم براي کسي تنگ است

 

که تا شمال ترين شمال با من رفت

 

و در جنوب ترين جنوب با من بود

 

کسي که بي من ماند

 

کسي که با من نيست

 

کسي که . . .

 

- دگر کافي ست.

.......................................................................................................................

 

 

 

این شعر رو یکی از اقوام من بهم داد و من از اون بسیار لذت بردم برای شما هم مینویسم به امید عمل کردن به اون نه فقط لذت بردن .

بیا تا قدر یکدیگر بدانیم                                            که تا ناگه زیکدیگر نمانیم

بیا تا مهربانی پیشه سازم                                           به مشتی زرق و  برق خود نبازیم

چه آمد بر سر اقوام و خویشان                                    که گردید جمعشان اینطور پریشان

چرا فامیل ها از هم جدایند                                         چرا دوستان و رفیقان بی وفایند

چرا خواهر ز خواهر می گریزد                                  برادر با برادر می ستیزد

چرا خواهر ز مادر ننگ دارد                                     پدر با بچه هایش جنگ دارد

چرا مهر و محبت کیمیا شد                                        همه دوستی ها رفاقت ها ریا شد

نبینم خنده بر روی لبها                                             نه روز آسایشی داریم نه شبها

نه کس را لحظه ای آسوده بینی                                   به صد کار جمله را آلوده بینی

نه پولدار را ز پولش لذتی هست                                  نه نا درا را به جایی عزتی هست

نه آسایش نه آرامش نه راحت                                     همه محتاج یک آن استراحت

نبینی یک نفر را که کسل نیست                                  پر است دلها و جای درد دل نیست

همه در گیر نوعی اضطرابند                                     چو نفرین گشته دائم در عزابند

به خود آیید عزیزان راه کج شد                                   از این رو زندگانی ها فلج شد

چو مردم را عوض شد زندگانی                                   شده این زند گانی زنده مانی

همه چیز هست و روز خوش نبینیم                              مدام سر در گریبان می نشینیم

به ظاهر خانه ها مان کاخ شاه است                                درونش یک جهان اندوه و آه است

در و دیوار کاشی و سنگ است                                   ولی هر خانه میدان جنگ است

تمام خیر و برکت ها بر افتاد                                       طبیعت با شما مردم در افتاد

چرا اینطور شد از من کنید گوش                                 شده مهر ومحبت ها فراموش

دگر لز بذل و بخشش ها اثر نیست                                ز انصاف و مروت ها خبر نیست

شده نا یاب صفا و مهر بانی                                       تعارف ها همه سرد و زبانی

عمو جام ، خاله جان دیگر نگوییم                                 برای مرگ هم در آرزوییم

یک حج میرود سالی دو سه بار                                   کنارش خواهرش نادارو ناچار

یکی با سود پولهای نزولی                                        رود مکه به امید قبولی

یکی از کربلا و شام گوید                                          برای فخر بر اقوام گوید

یکی نازد به ماشین وباغش                                        یکی باد تکبر در دماغش

یکی انگار از بینی فیل است                          ز بس خود خواخ ومقرور بخیل است

یکی وقتی به ماشینش سوار است                    که گویی از نژاد سلم و تور است

تمام کارها گشته ریایی                                 نجابت شد عوض با بی حیایی

 بزرگتر ها ندارند احترامی                            به محتاجان نداریم اهتمامی

همه جسبیده جیب و کار خود را                      به فکرند تا ببندند بار خود را

کسی را با کسی کاری نباشد                           اگر باری بود یاری نباشد

نه در فکر حلال و نه حرامند                                     همه دارند ولی نعمت زوالند

برای پول درآرند چشم هم را به                      به هر گندی نمایند پزشکم را

زبس حص و طمع در سینه دارند                    مدام با هم چو دشمن کینه دارند

شرف را مثل کالا میفروشند                           برادرها  برادر را بدوشند

هنوز بابا نمرده سر دماغ است                         سر میراث دعوا داغ داغ است

همه در عالمی دیگر بگردند                           عبوس و مسخ و بی احساس و سردند

چنین مردم دگر خیری نبینند                          اگر قارون شوند بازهم همینند

خلاصه دوستان دانیید چه کاریم                      همگی بر خر شیطان سواریم

 

+


design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir