قاصدک عشق

برایت می گویم تا بدانی

 

 

هیچ و پوچ زندگیم شد و مردن آرزویم.

و عشقم بغض در گلویم شد از ترس آبرویم.

پاکتر از عشق چیست ؟ که من ترس از رسوائیش داشتم ؟

و بد تر از عشق چیست که زندگیم را می گیرد و لی جانم را نه ؟

من زندگیم را دادم تا او خود زندگیم شود و بهای زندگیم حتی لبخندی هم نشد.

 

روزگاری زندگی میکردیم برای دنیا روزگاری پرواز میکردیم برای عشق و حالا چه زود زیست میکنیم برای مردن .

وای دنیا ...

چه می خواهی که مرا اینچنین پر قدت گرفته ای رهایم کن تا به اندیشه ام بپیوندم ، تا در آنجا عشقی داشته باشم که زندگیم را نمیگیرد و اگر گرفت جانم را هم میگیرد.

 

 

کیوان : دیگه زندیگی هم مثل نوشته هامون تکراری شده .

 

 

 

+   کیوان حقیقی ; ٧:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۳٠

روزی خواهد رسید

 

 

 

روزی خواهد رســــــــید....

که دیگـــــــــر....

نه صدایم را بشنــــــــوی...

نه نگــــــــاهم را ببنی...

نه وجودم را حس کنـــــــــی....


و میشویی...با اشکت....

سنگ قبر خاک گرفته ی مرا.....

و ان لحظه است...که معنی تمام حرف های گفته و نگفته ام را میفهمی .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کیوان :چرا آدما فقط به فریاد هم می رسند ؟ 

چرا به سکوت هم نمی رسند ؟

 

+   کیوان حقیقی ; ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/٢٧

مهتاب شبی ... (امیر حسین امیریان)

 

 

 

مهتاب شبی خواب ز چشمم تو ربودی

               بیدار نشستم من تنهاو صد افسوس نیودی

صد مرتبه  از گوشه این  پنجره فریاد  کشیدم

                                 با  گریه  ترا خواندم  و  هــــــرگز  نشنودی

ان روز  که  رفتی  و  زدی  ضــــــربه   اخر

                                      ترمیم نشد  زخم  و  بجا  مانده  کبودی

ارام گرفتم لحظاتی که زنم  زخمه به تارم

                                   دل را که غمین است .  چه اوا چه سرودی؟

ان شب نزدم پلک  و  نشد گریه  من قطع

                                بیدار نشستم من تنها و صد افسوس نبودی

 

+   کیوان حقیقی ; ٢:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/٢٤

خنجر از پشت

راه کــه می روم

مــدام بر می گردم

پشــت ســرم را نگــاه می کنم

مــدام...

دیـــوانه نیستم

خنجــر از پــشت خورده ام !

 

 

 

 

+   کیوان حقیقی ; ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۱٩

قانون طبیعت

این قانون طبیعت است ...

 


زخم که می خوری

اعتمادت به آدم ها سُست می شود ...

و باورت رنگ شک می گیرد ...

آن وقت تنهاتر از همیشه

می نشینی

کنج زندگی

و می شماری دردهایت را..

 

 

 

کیوان : نا امید که میشی توی یکجایی قدم میزاری مثل برزخ شایدم بدتر . نه توان فکر کردن به گذشته رو داری و نه جرات قدم گذاشتن توی آینده . اونوقت میشی مثل من مثل اینکه روی یه اره نشستی نه راه پس داری و نه پیش .

+   کیوان حقیقی ; ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۱٦

به وقت مرگ بیا لحظه ای کنارم باش

 

 به وقت مرگ بیا لحظه ای کنارم باش

  کنار این دل تنها وداغدارم باش  

  بیا واین دم آخر کنار من بنشین

  قرار این دل حیران وبی قرارم باش

       چو رخت بستم از این غم سرای در دآلود  

   به خنده هم که شده بر سر مزارم باش

   چه سالها که نشستم در انتظار وصال

   بیا به خانه وپایان انتظارم باش
  

     به بوستان خیالم چو گل بپروردم

   اگر گلم نشدی لااقل چو خارم باش

   هزار لاله بروید زداغ سینه ی من

   بیا وباغبان باغ ولاله زارم باش                
  

 

 

 

 

+   کیوان حقیقی ; ٤:۱٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۱٢

خوبم

خـــــــــــوبــــــــــم بـــــــــــاور کـــــنـــــیــــــد

اشــــکــها را ریــخــتــه ام  ...  غـــصـــه هــــا را خــــورده ام

نـــبـــودنــــهــــا را شـــــــمــــــــرده ام

ایــن روزهــا کــه مـیـگـذرد خـالــی ام

خـالـی از خــشــم ، نــفـــرت ، دلتــنگی و حتــی از عشــق

خــــــــالـــــی ام از احســــــاس

 

+   کیوان حقیقی ; ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/٧

این نیز بگزرد

چه ساده خط خطی میکنم.......دلتنگی هایم را.....خاطراتم را....

تورا.......خط میزنم تورا بی دلیل ......بی هیاهو........

خط میکشم روی یادگاری ات......مهربانی ات.....حرفهایمان......قول هایم......

دلم خوش است دیگر چیزی ازتو برایم نمانده است

ولی حالا میفهمم.....

این مثل تمام این نیز بگذرد ها نگذشت.....

تو ماندی میان زندان خط هایم......

خط زدم تورا شاید فراموش کنم همه ی بودنت را....

ولی تو خواستی بمانی.....پس خودت را زندانی کردی میان خط خطی هایم....

خواسته یا ناخواسته.....افتادی در انفرادی قلبم و من شدم زندانبان بودنت....

بودنی شیرین و پراز خاطره......بودن از جنس حبس ابد....

من باشم یانه .....ولی تو هستی......هستی میان زندان وجودم....ومن تورا دارم

میان خاطره هایی که محکومشان کرده ام.....

 

+   کیوان حقیقی ; ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٩/٧

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir